تزریق- تزریقات دندانپزشکی:

شامل مواد بی حس کننده به طور معمول لیدوکائین همراه با اپی نفرین می باشند. سوزن و محلول تزریقی می تواند سبب ایجاد شکاف در عضله، خونریزی، تحریک عصب گردد که به درد، محدودیت در باز کردن دهان، تورم، کبودی و در موارد نادر بی حسی منجر می گردد. مشکل به طور معمول برطرف می شود. استعمال یخ، ضد التهاب، شل کننده عضلانی و گذشت زمان کمک کننده خواهد بود. در صورت تداوم درد عصبی شدید به یک نورولوژیست مراجعه کنید.

دریل (فرز) دندانپزشکی:

با هدف برداشتن پوسیدگی های دندان می تواند سبب شکستگی های کوچک و التهاب عصب و عروق درون دندان گردد. دندانی که به طور وسیع پر شده یا روکش شده ممکن است در نهایت به روت کانال تراپی نیاز پیدا کند، به خصوص اگر دستخوش درمان های وسیعی در گذشته شده باشد. همیشه طولانی ترین زمان ممکن را برای بازسازی دندان در نظر بگیرید. درمان های مکرر برای دندان مفید نمی باشند.

پر کردن:

مواد ترمیمی سفید یا نقره ای به دلیل اتساع یا انقباض، تغلیظ و چسبیدن می توانند سبب شکستگی دندان گردند. در اغلب دندان هایی که به طور وسیع پر شده اند، شکستگی هایی وجود دارد. ترک ها بعد از درمان بزرگتر شده و حالت بیمارگونه پیدا کرده و دارای علائم می گردند. انتخاب روکش به جای پر کردن وسیع می تواند دندانها را در کنار یکدیگر نگه دارد. مزه مواد بسته به پلیمریزاسیون ممکن است برای چند روز باقی بماند. اطمینان حاصل کنید که بایت تنظیم شده است. اگر شما بتوانید مواد پرکننده یا دندان را احساس کنید، به معنای بلند بودن بیش از حد آن می باشد. اگر دندان قبل از پر شدن بیش از حد در معرض هوا قرار گرفته باشد، برای حدود شش هفته بسیار حساس خواهد بود. در صورت استفاده از لاینر دندان ممکن است دچار حساسیت به گاز زدن گردد. یک دندان بعد از پر شدن نباید به طور غیر قابل تحملی حساس باشد. در اینصورت باید با یک ماده پرکننده تسکین دهنده جایگزین شود. گاهی اوقات در حین پر کردن دندان با مواد نقره ای ، ماده به طور دائم سبب رنگی شدن پشت لثه شود. فویل یا فلز، بخصوص روکش هایی که در تماس با مواد پرکننده دندان قرار می گیرند به دلیل واکنش های گالوانیک می توانند سبب صدمه گردند. در صورت بروز واکنش های حساسیتی شدید بر روی ماده نقره ای پرکننده دندان باید نیترات نقره قرار گیرد.

روت کانال تراپی (درمان ریشه):

در طی درمان ریشه، برداشتن عصب به طور صحیح و مناسب پروسه ای بسیار مشکل می باشد. گاهی اوقات به خصوص در دندانهای آسیای فوقانی یک عصب اضافه وجود دارد. تحریک و التهاب ناشی از پر کردن و تحریک لیگامان اطراف ریشه می تواند سبب درد گردد. تورم متعاقب می تواند ناشی از یک عفونت یا رویداد هیپوکلرایت سدیم باشد که احتمالا همراه با کبودی بعد از یک هفته برطرف می گردد, آسپرین مصرف کنید. اگر احساس گرما یا سرما در ناحیه دارید، می تواند نشانه وجود یک ترک یا درد ناشی از دندانهای مجاور باشد. یک دندان بدون عصب نباید گرما یا سرما را احساس کند. در صورت وجود آبسه بزرگ، مصرف آنتی بیوتیک ممکن است نیاز باشد. درد بعد از جراحی معمول است. این درد می تواند نزدیک انتهای ریشه ها بر روی لثه و یا در دندانهای قدامی پشت بینی حس شود. درد یا تورم برطرف نشده نیازمند آنتی بیوتیک درمانی و احتمالا درمان مجدد است. مگر این که یک شکستگی وجود داشته باشد. تا زمانی که ممکن است از post ها و pin ها اجتناب کنید.

روکش یا پل:

بعد از آماده سازی دندان مطمئن شوید که سمان لثه را تحریک نمی کند و بایت دندانها مناسب است. روکش های موقت که از اکریلیک یا آلومینیوم ساخته شده اند، همیشه جذاب یا راحت نیستند ولی تا جایی که ممکن است باید محکم شوند، اکالورژن تنظیم شده و سمان به طور کامل حذف شود. اگر دندان در این مرحله بسیار حساس است باید از نظر شکاف و سوراخ ها و کاهش ارتفاع کنترل و بررسی شود. اگر درد خفیف دندان ادامه یابد، باید روکش دائمی با سمان موقت گذاشته شود تا زمانی که درد برطرف شود یا برای روت کانال تراپی برداشته شود. بعد از مدت زمان کوتاهی دندان باید همانند سایر دندانها در دهان احساس شود، در غیر اینصورت روکش بسیار حجیم است. زمانی که دندان در نهایت سمان می شود ممکن است برای یک تا دوهفته تحریک شود، به خصوص اگر از قبل صدمه شدیدی دیده باشد (پوسیدگی، شکستگی….). اطمینان حاصل کنید که غذا بین روکش و دندان مجاور گیر نکرده باشد. گاهی اوقات لازم است که لثه جرم گیری شده و یا تنظیم بایت انجام گیرد. اگر درد تداوم می باید، ممکن است درمان ریشه ضرورت پیدا کند. در مواردی که لثه از اطراف روکش فاصله می گیرد، گاهی یک خط سیاه مشاهده می گردد. این خط سیاه یا می تواند یک محل اتصال  رنگی نازک بین دندان و روکش باشد و یا یک ناحیه ضخیم تر از فلز نقره در زیر پرسیلن (چینی دندان). همچنین می تواند نشانه ای از پوسیدگی باشد که در اینصورت نیازمند درمان می باشد.

جرم گیری:

بعد از جرم گیری پلاک و جرم برداشته می شود، لذا ریشه ها ممکن است نسبت به سرما حساس تر شوند. به علاوه، عفونت های نهفته یا پوسیدگی های عمیق دارای علائم می گردند. در زمان جرم گیری دندانها به ارتعاش در می آیند و موارد زائد برداشته می شود، لذا مشکلات پنهان آشکار می گردند. ما به دندانپزشکان برای ارزیابی وضعیت های تشخیص داده نشده گرافی اشعه ایکس (X Ray) را پیشنهاد می کنیم. جهت پیشگیری از عفونت بعد از یک جرم گیری عمیق، دهان را با پراکسید هیدروژن ۲ بار در روز برای سه روز شستشو دهید. برخی بیماران نیازمند آنتی بیوتیک می باشند. جهت حساسیت به سرما، بسته به شدت وضعیت می توان از یک خمیردندان یا ژل فلوراید قوی یا یک داروی ضد حساسیت استفاده نمود. در صورت درد، جهت درمان به دندانپزشک مراجعه کنید.

دندان کشیدن:

کشیدن دندان با مقداری درد، تورم و احتمالا کبودی همراه خواهد بود. در ۲۴ ساعت اول از شستشوی دهان خودداری کنید. برای ۷۲ ساعت از استعمال گرما پرهیز کنید. زبان را از تماس با ناحیه دور نگه دارید. بعد از ۲۴ ساعت به آرامی دهان را با آب نمک شستشو دهید. برای حداقل دو هفته پراکسید هیدروژن استفاده نکنید. بعد از یک هفته می توانید رژیم غذایی نرمال را از سر بگیرید. تا زمانی که ناحیه به خوبی توسط بافت گرانولاسیون پوشانده نشده، از خوردن پاپ کورن خودداری کنید. ناحیه در طی ترمیم ممکن است غیرعادی و با رنگ های متفاوت به نظر برسد. اگر دندان به خصوص از طریق جراحی همراه با برداشتن استخوان و برش بافت خارج شده باشد، با تورم و درد بیشتری همراه خواهد بود. درد شدیدی که بعد از ۵/۲ روز وخیم تر می شود و یا وجود مزه بد و ترشحات زردرنگ باید بلافاصله تحت درمان قرار گیرد. در این صورت یک حفره خشک یا عفونت می تواند در حال گسترش باشد. قطعات کوچک استخوان ممکن است از لثه بیرون بزنند، گاهی اوقات یک جراحی دوم جهت صاف کردن لبه های ناهموار و برداشتن قطعات بزرگتر ضرورت پیدا می کند. نخ بخیه ممکن است نیاز باشد که کشیده شود به خصوص اگر از مواد غیرقابل جذب استفاده شده باشد. بافت روی حفره طی یک تا دوهفته ترمیم خواهد شد. استخوان به زمان بیشتری جهت ترمیم نیاز دارد که فک را نسبت به شکستگی ها آسیب پذیر می کند. بی حسی ناشی از تزریق یا کشیدن دندان ممکن است چند روز تا چند ماه باقی بماند. بی حسی گاهی اوقات به صورت دائم باقی می ماند که نیازمند معاینه توسط جراح دهان می باشد. در صورت جدایی نسبی یا کامل عصب، ارجاع فوری به جراج اعصاب ضروری است.

دندان مصنوعی:

اکثر مردم می توانند به هر چیزی بعد از مدت زمانی استفاده کردن، عادت کنند. دندانهای مصنوعی بسیار نامانوس حس می شوند. آن ها همانند هر چیز مصنوعی دیگری در بدن، یک پروتز محسوب می شوند و جهت کسب مهارت در جویدن نیازمند تمرین می باشند. اوایل مایعات و مواد غذایی در دهان به صورت متفاوتی چشیده می شوند. صحبت کردن نیازمند انطباق است. عضلات نیاز دارند تا خود را تطبیق دهند برای این که بتوانند از طریق مکیدن و حفظ تعادل دندانهای مصنوعی را نگه دارند. در نقاط درد نیاز است که تطبیق حاصل شود. ری لاین ها ضروری هستند در صورتی که استخوان تحلیل رفته و لق شدن روی دهد. دندان های مصنوعی را در طول شب از دهان خارج کرده و مسواک زده و در یک ماده تمیز کننده، نه لیسترین غوطه ور کنید. این دندانها در صورت شکستن قابل ترمیم می باشند. در افرادی با تحلیل شدید استخوان و رفلکس گگ قوی، ایمپلنت ها می توانند کمک کننده باشند. نوک زبانی صحبت کردن، زخم هایی در کناره های دهان یا صدای تق تق معمولا نشان دهنده این است که دندان مصنوعی از فک فاصله دارد و یا این که خیلی کوچک است و نیاز به ترمیم دارد.